Jak wygląda codzienne życie dzieci na świecie? Przewodnik dla rodziców

Krótka odpowiedź: Dzieci na całym świecie chodzą do szkoły, jedzą, bawią się i pomagają w domu, ale szczegóły bardzo się różnią. W Japonii uczniowie podają obiad kolegom i sprzątają po posiłku. W Finlandii każdy uczeń dostaje darmowy ciepły posiłek w każdy dzień nauki. W części Kenii wiele dzieci pokonuje pieszo kilka kilometrów do szkoły. W Brazylii wiele szkół działa w zmianach po około cztery godziny. W australijskim outbacku dzieci od lat uczyły się przez dwukierunkowe radio, a dziś na lekcjach online. To pięć migawek, a nie pełny obraz któregokolwiek kraju, za to świetny początek rozmowy z dzieckiem.

Stwierdzenie „w innych krajach dzieci żyją inaczej” jest dla dziecka abstrakcyjne. Konkretna scena, np. „ta dziewczynka idzie godzinę do szkoły”, daje obraz, który można sobie wyobrazić, o który można zapytać i który można porównać z własnym dniem. Oto pięć scen, po jednej z każdego kontynentu.

5 migawek z codziennego dzieciństwa

1. Azja, Japonia: obiad to zadanie klasy

W wielu japońskich szkołach obiad nazywa się kyushoku, a uczniowie sami podają go kolegom i sprzątają po posiłku. Według Japan Society w szkole, która nadal przygotowuje obiady na miejscu, taki zwyczaj uczy manier, odpowiedzialności i zasad zdrowego odżywiania. Nie każda szkoła działa w ten sposób, ale pomysł dzielenia się obowiązkami przy posiłku to piękny temat do rozmowy.

2. Europa, Finlandia: darmowy ciepły obiad dla każdego

Finlandia jako pierwszy kraj zaczęła serwować darmowe posiłki szkolne, w całym kraju od 1948 roku. Zgodnie z ustawą o edukacji podstawowej każdy uczeń ma prawo do darmowego, zbilansowanego i nadzorowanego posiłku w każdy dzień szkolny. Fiński Urząd ds. Żywności opisuje wzorcowy talerz: warzywa na połowie, ziemniaki, ryż lub makaron na jednej czwartej, a na reszcie ryba, mięso lub wegetariańska alternatywa, do tego mleko lub woda, chleb oraz jagody lub owoce. Obiad szkolny ma pokrywać około jednej trzeciej dziennego zapotrzebowania dziecka.

3. Afryka, Kenia: długa droga do szkoły

W szkole podstawowej Mwangala w hrabstwie Mombasa około 70% uczniów mieszka dalej niż 5 km od szkoły, a wielu pokonuje pieszo 7–10 km, jak podaje Global Partnership for Education. Jedna piątoklasistka idzie około godziny w jedną stronę, a wiele dzieci przychodzi głodnych, bo szkoła nie zapewnia obiadu. To jedna szkoła, a nie cała Kenia, ale pokazuje, jak bardzo droga do szkoły może wpływać na dzień dziecka.

4. Ameryka Południowa, Brazylia: szkoła na zmiany

Większość szkół publicznych i wiele prywatnych w Brazylii działa w dwóch lub trzech zmianach po około cztery godziny. Jedno dziecko może więc chodzić do szkoły rano i być w domu przed obiadem, a w tych samych salach po południu uczy się inna grupa. Dziennik „The Christian Science Monitor” podał, że w Rio de Janeiro około 16% szkół miejskich (165 z 1004) było szkołami ośmiogodzinnymi. Zapytaj dziecko: kiedy wolałoby chodzić do szkoły, rano czy po południu?

5. Oceania, Australia: szkoła przez radio

School of the Air powstała w 1951 roku w Alice Springs jako część Royal Flying Doctor Service i uchodzi za pierwszą taką szkołę na świecie. Dzieci mieszkające setki kilometrów od najbliższej szkoły uczestniczyły w lekcjach na żywo przez dwukierunkowe radio, uzupełnianych pracą korespondencyjną. Dziś szkoła korzysta głównie z platform internetowych. Pomysł miała Adelaide Miethke, która chciała „przerzucić most nad samotną odległością” outbacku.

W skrócie

Jak mówić o różnicach bez stereotypów

• Mów „niektóre” i „wiele”, a nie „wszystkie”. Jedna szkoła to nie cały kraj.
• Zacznij od podobieństw. Każde dziecko je obiad, bawi się i uczy; zmieniają się tylko szczegóły.
• Unikaj „lepiej” i „gorzej”. Pytaj: „czym to się różni?” i „dlaczego tak może być?”.
• Użyj mapy. Odszukajcie razem każde miejsce; pomoże przewodnik po siedmiu kontynentach dla dzieci.

Więcej pomysłów znajdziesz w artykułach o wprowadzaniu dzieci w kultury świata i o uczeniu empatii przez poznawanie dzieci z całego świata.

Poznaj więcej z kolorowankami

Jeśli Twoje dziecko lubi takie historie, seria Dzieci świata i ich kultury zaprasza do poznawania kultur przez kolorowanie, kontynent po kontynencie. Zacznij od Tomu 3: Azja. Możesz też najpierw pobrać darmową próbkę.

Ujawnienie: Alex Herek jest wydawcą tych książek. Wszystkie tytuły znajdziesz na stronie autora na Amazon.

Najważniejsze wnioski

• Codzienność, od obiadu po drogę do szkoły, to przyjazny sposób na wprowadzenie innych kultur.
• Jedna szkoła lub region to przykład, a nie cały kraj.
• Zacznij od tego, co wspólne, potem odkrywaj różnice.
• Mapy, pytania i kolorowanie sprawiają, że lekcja jest konkretna i wolna od ekranów.

Źródła

• School Lunch, Japan Society (Japonia).
• School meals in Finland, Fiński Urząd ds. Żywności (Finlandia).
• A long way to school in Kenya, Global Partnership for Education (Kenia).
• Double shifts and lousy hours: Are Brazil’s schools holding it back?, The Christian Science Monitor (Brazylia).
• Bridging the distance: School of the Air, National Archives of Australia (Australia).